Znak towarowy to prawo osoby do ochrony jej nazw handlowych w celu odróżnienia ich towarów i usług od innych. Jest to prawo, dzięki któremu dana osoba może uniemożliwić innym wykorzystywanie ich reputacji przedsiębiorcy i wprowadzających w błąd konsumentów. To prawo nie jest jednak prawem standardowym i należy je nabyć, rejestrując własny znak towarowy. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich prawa do znaku towarowego można nabyć, rejestrując znak towarowy w Ministerstwie Gospodarki i Handlu.

Zgodnie z ustawą federalną nr 37 z 1992 r. (Zwaną dalej „prawem”) można zarejestrować znak towarowy 4 grup osób, w tym obywateli i cudzoziemców. Dwie pierwsze kategorie to obywatele i cudzoziemcy, zarówno fizyczni, jak i prawni, wykonujący działalność handlową, przemysłową, rzemieślniczą lub usługową. Jedynym dodatkowym wymogiem dla cudzoziemca jest to, że jego działalność jest prowadzona w państwie. Trzecia kategoria osób obejmuje także fizycznych i legalnych cudzoziemców, ale cudzoziemcy z tej kategorii prowadzą działalność handlową i handlową w innym kraju, który zajmuje się państwem zgodnie z koncepcją wzajemności. Ostatnia kategoria dotyczy publicznych osób prawnych.

Znaki towarowe dla wielu towarów lub usług można zarejestrować razem w jednym zgłoszeniu, jeśli wszystkie towary lub usługi należą do tej samej klasy. Załącznik 1 do aktu wykonawczego zawiera podział towarów i usług na kilka klas. W takim przypadku, jeśli towary, którymi się zajmuje, należą do więcej niż jednej klasy, osoba musi złożyć osobny wniosek o towary należące do oddzielnych klas.

Wniosek należy złożyć w Ministerstwie Gospodarki i Handlu zgodnie z procedurą określoną w akcie wykonawczym. Prawo nie określa szczegółów, które należy dodać do aplikacji, ale niektóre z niezbędnych informacji, które należy uwzględnić we wniosku, są następujące:

1. Nazwa i miejsce zamieszkania zgłaszających znaki towarowe.

2. Rodzaj działalności handlowej.

3. Opis towarów, produktów lub usług.

4. Dane marki, w tym próbka tego samego.

5. Poza tym właściwy organ ministerstwa ma prawo zażądać wszelkich innych dokumentów, które uznają za niezbędne do rejestracji tego znaku.

Niezwłocznie po złożeniu wniosku wnioskodawca otrzyma potwierdzenie, że wniosek został otrzymany. Ten pokwitowanie musi zawierać następujące informacje:

I. Numer seryjny aplikacji.

II Nazwa i miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

III. Data i godzina złożenia wniosku.

IV Klasa produktów, towarów lub usług związanych z wnioskiem.

V. Wyjaśnienie dokumentów dołączonych do wniosku.

Po przyjęciu zgłoszenia Departament Kontroli Handlu (zwany dalej „Departamentem”) dokona przeglądu wniosku i stwierdzi, że nie podlega on żadnemu z niezarejestrowanych znaków towarowych ani nie narusza żadnego z istniejących znaków towarowych. Po dokonaniu przeglądu departament może poprosić o dodatkowe informacje lub wyjaśnienia, które mogą być wymagane. Może również zażądać od zgłaszającego wprowadzenia zmian do tego znaku.

Jeżeli Departament odrzuca wniosek o rejestrację, Departament musi powiadomić wnioskodawcę na piśmie o przyczynach odmowy i poinformować wnioskodawcę o jego prawie do wniesienia skargi do Komitetu ds. Znaków Towarowych (zwanego dalej „Komitetem”).

Po złożeniu skargi wnioskodawcy do komisji wnioskodawca otrzyma termin na rozpatrzenie skargi wnioskodawcy. Termin ten powinien zostać przekazany wnioskodawcy co najmniej 10 dni od daty przesłuchania petycji. Jeżeli po takiej rozprawie wnioskodawca nie jest usatysfakcjonowany decyzją komisji, ma on prawo do wniesienia odwołania do właściwego sądu cywilnego w terminie 60 dni od daty decyzji komisji.

Przed przyjęciem wniosku departament publikuje odpowiednie informacje wymienione poniżej w Dzienniku Urzędowym oraz w dwóch dziennikach codziennych publikowanych w stanie. Odbywa się to na koszt zgłaszającego i w celu wymagania od stron trzecich sprzeciwienia się rejestracji tego znaku towarowego. Informacje zawarte w powiadomieniu są następujące:

I. Nazwisko, obywatelstwo, zawód i miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

II Prawdziwa kopia marki.

III. Numer seryjny wniosku o rejestrację.

IV Towary, produkty lub usługi, dla których złożono wniosek o rejestrację znaku towarowego oraz klasa, do której należą.

V. Lokalizacja działalności komercyjnej lub projektu eksploatacji, w którym marka jest używana lub rzekomo jest wykorzystywana do odróżnienia jej towarów, produktów lub usług.

Celem publikacji jest poinformowanie społeczeństwa o tej rejestracji, aby mogli sprzeciwić się, jeśli rejestracja w jakikolwiek sposób wpłynie na ich prawa. Zastrzeżenia należy składać do działu na piśmie w ciągu 30 dni od daty publikacji w gazetach. Po otrzymaniu powiadomienia wydział musi powiadomić wnioskodawcę w ciągu 15 dni od daty otrzymania sprzeciwu. Wnioskodawca musi złożyć pisemną odpowiedź w dziale w ciągu 30 dni od daty otrzymania niniejszego zawiadomienia. Jeśli zgłaszający nie odpowie w tym terminie, zrzeka się swojego prawa do wspomnianego znaku towarowego. Departament wysłuchuje później obu stron i podejmuje decyzję. Osoby, których dotyczy decyzja, mogą złożyć skargę do komitetu ds. Znaków towarowych w ciągu piętnastu dni. Odwołania od decyzji komisji ds. Znaków towarowych można wnieść do właściwego sądu cywilnego w ciągu 30 dni od daty decyzji komisji.

Po zakończeniu rejestracji i uiszczeniu opłat właściciel znaku towarowego otrzyma certyfikat własności znaku towarowego. Znak towarowy jest udzielany na okres 10 lat. Następnie właściciel znaku towarowego musi przedłużyć rejestrację znaku towarowego na podobny okres.